تبلیغات
سعید رسولی | وبلاگ شخصی - مطالب آبان 1394
 
درباره وبلاگ


دانش آموخته مهندسی مکانیک و دانشجوی کارشناسی ارشد مدیریت مالی بوده و علاقمند به مباحث مدیریت مالی، اقتصاد و بورس هستم. امیدوارم با ارائه مطالب مرتبط با مدیریت مالی بوده بتوانم قدمی در راه بسط این موارد داشته باشم.

مدیر وبلاگ : سعید رسولی
نویسندگان
آمار وبلاگ
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :
سعید رسولی | وبلاگ شخصی
صفحه نخست             تماس با مدیر           پست الکترونیک               RSS                  ATOM
دکتر حمید قنبری

چرا در ایران به بازار بدهی نیاز داریم؟ درست به همان دلیل که در همه دنیا به بازار بدهی نیاز داریم. دلایل نیاز به بازار بدهی آنقدر واضح و روشن است که به سختی می‌توان کسی را پیدا کرد که در ضرورت وجود و توسعه چنین بازاری در ایران تردید داشته باشد. بازار بدهی می‌تواند توان تامین مالی بانک‌ها را به میزان قابل‌توجهی افزایش دهد، بازار بدهی‌ می‌تواند امکانات سرمایه‌گذاری برای اشخاص و بنگاه‌ها را بالا ببرد و علاوه‌بر اینها، بازار بدهی می‌تواند سیگنال‌ها و نشانه‌های عینی و مشخصی را برای فعالان و سیاست‌گذاران اقتصادی فراهم کند تا با استفاده از آنها تصمیمات درستی را در راستای اجرای وظایف و نقش‌های خود اتخاذ کنند.


با این حال، چرا بازار بدهی در ایران توسعه نیافته است و مشکلات جدی برای فعالیت این بازار در ایران وجود دارد؟ یکی از مهم‌ترین علت‌های شکل نگرفتن بازار بدهی در ایران، وجود نداشتن ساختارها و مفاهیم بنیادینی است که بازار بدهی ثمره آنها محسوب می‌شود. در ادامه تلاش می‌شود تا به اختصار به این ساختارها اشاره شود. یکی از مفاهیم بنیادین حقوق مالی که بسیاری از خدمات مالی مبتنی بر آن هستند، تجسد بخشیدن به بدهی‌ها یا reification of claims است. تجسد بخشیدن به بدهی یعنی اینکه بدهی را همانند یک شیء تلقی کنیم و همان‌طور که شیء را قابل معامله می‌دانیم، بدهی را نیز قابل معامله و گردش در بازار بدانیم. به‌عبارت دیگر، بدهی را بتوانیم، بخریم، بفروشیم، وثیقه بگذاریم، امانت دهیم و... نظام‌های حقوقی ابتدایی چنین امری را نمی‌پذیرند و این عملیات را فقط برای اشیای عینی ممکن می‌دانند.

به‌عنوان مثال، قانون مدنی ایران مقرر می‌دارد «بیع عبارت است از تملیک عین به عوض معلوم». هر حقوقدانی می‌داند که مقصود قانون‌گذار در این ماده این بوده است که «دِین و منفعت» را نمی‌توان با عقد بیع منتقل کرد. این یکی از کاستی‌هایی است که در حقوق ایران وجود دارد و باعث شده است که بازار بدهی را نتوان شکل داد. وقتی نتوان بدهی را خرید و فروش کرد، نمی‌توان بازار بدهی داشت. البته ممکن است گفته شود که بازار بدهی را می‌توان با مکانیزم‌های «انتقال طلب» یا «انتقال دین» انجام داد که در حقوق ایران پذیرفته شده است. در اینجا مجددا مانعی دیگر نمایانگر می‌شود که در قانون مدنی وجود دارد و آن این حکم است که «در تبدیل تعهد، وثایق و تضمینات تعهد سابق به تعهد لاحق تعلق نخواهند گرفت». به‌عبارت دیگر، اگر بدهی از شخصی به شخص دیگر منتقل شود، وثایق آن منتقل نخواهند شد و بدهی منتقل شده، بدون وثیقه خواهد بود. از آنجا که تقریبا تمامی بدهی‌‌هایی که در بازارهای مالی منتقل می‌شوند، بدهی‌های دارای وثیقه هستند و ارزش آنها نیز همان ارزش وثیقه‌های آنهاست، چنین محدودیتی که در قانون مدنی آمده است،‌ مجددا به‌عنوان مانعی در راستای شکل‌گیری بازار بدهی عمل می‌کند.

حتی اگر بتوان با شرط ضمن عقد، وثایق بدهی را منتقل کرد، باز هم این مشکل وجود دارد که انتقال طلب، دارای مکانیزم و آثار مشخصی در حقوق قراردادها نیست و ابهامات فراوانی در رابطه با آن وجود دارد. همین دشواری‌ها و عدم اطمینان‌های حقوقی است که باعث شده است نه تنها بازار بدهی، بلکه هیچ‌یک از ابزارها و خدمات مالی نوین، در ایران توسعه قابل‌توجهی نداشته باشند و از این جهت، شکل‌گیری سرمایه مالی در ایران با مانع مواجه باشد. نبود مفاهیمی همچون تراست (که مهم‌ترین و اساسی‌ترین مفهوم در بازارهای مالی است و بدون آن تصور بازارهای مالی توسعه یافته هم دشوار است)، تجسد بخشیدن به بدهی‌ها، ضمانت به‌عنوان یک کسب‌و‌کار قانونی و مشروع و نه به‌عنوان یک عقد احسانی و مبتنی بر لطف و نیکوکاری، تهاتر و تسویه‌های قراردادی و مالی (در مقابل تهاتر قهری) و مفاهیم دیگری از این دست، روی هم رفته باعث شده‌اند که بنیادهای حقوقی ایجاد بازار بدهی در ایران وجود نداشته باشد و در هر مرحله‌ای از ایجاد این بازارها، با موانع و ابهامات بسیاری روبه‌رو باشیم. به‌عبارت دیگر، مساله این نیست که ما در ایران، ظرفیت درک بازارهای مالی را نداشته باشیم یا سطح هوش و دانش فعالان بازارهای مالی در ایران، پایین‌تر از سایر کشورهای دنیا یا حتی برخی از کشورهای همسایه که در این زمینه‌ها نسبت به ما پیشرو هستند باشد، بلکه مساله این است که در سایر کشورها برای ایجاد این بازارها نیاز به یکسری زیرساخت‌های حقوقی و نهادی هست که متاسفانه در ایران، آن زیرساخت‌های حقوقی و نهادی وجود ندارد و دولت نیز اگر به‌دنبال ایجاد این بازارهاست، باید زیرساخت‌ها را فراهم کند و به فعالان بازار اطلاع دهد که زمین بازی برای ایجاد چنین بازارهایی فراهم است. آن‌گاه فعالان بازار اعم از دولتی و خصوصی، خود می‌دانند که چگونه در این زمین بازی کنند.





نوع مطلب :
برچسب ها : بازار بدهی،
لینک های مرتبط :


تایمز هایر اجوکیشن 20 دانشگاهی که از نظر کیفیت تدریس در جهان برتر هستند را معرفی کرده است، کشورهایی نظیر آمریکا، انگلیس، ژاپن، چین و سوئیس جایگاهی در این لیست دارند.

به گزارش خبرنگار گروه دانشگاه خبرگزاری آنا، تایمز هایر اجوکیشن یک لیست 20 تایی از دانشگاه‌هایی که بهترین کیفیت تدریس را ارائه می‌دهند اعلام کرده است. در این لیست به غیر از آمریکا و انگلیس، چین، ژاپن و سوئیس تنها کشورهایی هستند که توانستند هر کدام با یک نماینده جز 20 دانشگاه برتر از نظر کیفیت تدریس باشند.

آمریکا 13 جایگاه را از آن خود کرده است، سپس انگلیس با 4 جایگاه در رتبه دوم قرار دارد. سه جایگاه باقی مانده نیز از آن چین، ژاپن و سوئیس است، لازم به ذکر است امسال استرالیا نتوانست مانند سال‌های قبل جایی در این رتبه‌بندی داشته باشد.

موسسه تکنولوژی کالیفرنیا (Caltech) بالاترین نمره کیفیت تدریس را در بین دانشگاه‌های جهان کسب کرد. دانشگاه استنفورد و موسسه تکنولوژی ماساچوست (ام آی تی) در رتبه‌های دوم و سوم قرار گرفتند.

همچنین دانشگاه‌های انگلیسی آکسفورد و کمبریج اولین دانشگاه‌های غیر آمریکایی بودند که در ادامه این فهرست و در رتبه‌های 4 و 5 قرار گرفتند.

این گزارش تأکید کرد که در آمریکا روش تدریس و اداره دانشگاه‌ متمایل به داشتن کلاس‌های کوچک‌تر اما با مدت زمان یا دفعات بیشتر نسبت به دانشگاه‌های انگلیس است. البته عملکرد آکسفورد و کمبریج اندکی متفاوت از سایر دانشگاه‌های انگلیس است.

دانشگاه توکیو در ژاپن، دانشگاه پکن در چین که در رتبه‌بندی تایمز هایر اجوکیشن در جایگاه‌های 43 و 42 قرار داشتند هر دو به این دسته‌بندی 20‌تایی راه پیدا کردند.

همچنین موسسه فدرال تکنولوژی زوریخ نیز از نظر کیفیت تدریس در رتبه 20 قرار گرفت. رئیس این دانشگاه اعلام کرد که کیفیت بالای تدریس یکی از مهمترین شاخص‌ها برای این دانشگاه است، که نمره بالا برای اعتبار آموزش یعنی 91.3 این ادعا را اثبات می‌کند.

رتبه کیفیت تدریسنام دانشگاهکشوررتبه کلی دانشگاه در جهاننمره کلی در جهاننمره کیفیت تدریس
1موسسه فناوری کالیفرنیاآمریکا195.295.6
2استنفوردآمریکا393.992.5
3ام آی تیآمریکا592.089.4
4کمبریجانگلیس492.888.2
5آکسفوردانگلیس294.286.5
6ییلآمریکا1287.486.5
7کلمبیاآمریکا1586.185.9
8شیکاگوآمریکا1087.985.7
9پرینستونآمریکا790.185.1
10هارواردآمریکا691.683.6
11امپریال کالج لندنانگلیس889.183.3
12پنسیلوانیاآمریکا1785.282
13توکیوژاپن4371.181.4
14کالیفرنیا، لس‌آنجلسآمریکا1685.880.8
15کالیفرنیا، برکلیآمریکا1387.280.4
16کالج لندنانگلیس1487.178.1
17کرنلآمریکا1884.077.9
18پکنچین4272.077.8
19جان هاپکینزآمریکا1187.677.6
20موسسه فدرال تکنولوژی زوریخ
سوئیس988.377

این گزارش همچنین در نموداری تعداد اساتید هز کشور را نسب به دانشجویان نشان داده است. ژاپن به ازای هر 5 دانشجو یک استاد و دانمارک و روسیه به ازای هر 7/5 دانشجو یک استاد دارند. همچنین در کشورهایی نظیر آلمان و بلژیک به ازای 35 الی 40 دانشجو یک استاد در دانشگاه‌ها تدریس می‌کند.






نوع مطلب : متفرقه، 
برچسب ها : دانشگاه، آموزش عالی،
لینک های مرتبط : خبرگزاری آنا،


یک تحقیق 15 ساله روی سه هزار استرالیایی نشان می دهد که افراد با افزایش گام هایشان در پیاده روی های روزانه، می توانند فاکتورهای سلامت را برای افزایش عمر خود فراهم کنند. 
 
به گزارش گاردین، شرکت کنندگان در این تحقیق افرادی کم تحرک با میانگین سنی 59 سال بودند. 

به گفته پروفسور 'تری دوایر' تهیه کننده گزارش تحقیق، در ابتدای اجرای این مطالعه که مشروح آن در مجله PLOS ONE منتشر شد، یک دستگاه گام شمار در اختیار هر یک از شرکت کنندگان قرار داده شد تا هر روز تعداد قدم هایی را که برمی دارند، ثبت کنند. 

در این مطالعه مشخص شد در افراد کم تحرکی که هر روز هفته را پیاده روی کردند و تعداد گام های روزانه خود را از یک هزار به 10 هزار افزایش دادند، احتمال مرگ و میر 46 درصد کاهش یافت . حتی در کسانی که پنج روز هفته پیاده روی کردند و هر روز سه هزار گام برداشتند، احتمال مرگ 12 درصد کاهش یافت. 

دوایر گفت که ارتباط میان تعداد گام های برداشته شده در هر روز با میزان مرگ و میر تا حد زیادی جدا از فاکتورهایی همچون شاخص توده بدنی و سیگار کشیدن است. 

وی افزود: این مطالعه نخستین موردی است که ارتباط میان ورزش و کاهش مرگ را در طی زمان و در افرادی که در ابتدای تحقیق سالم هستند، با استفاده از ابزار گام شمار بررسی کرد. 

براساس نتیجه این تحقیق، پیاده روی روزانه و افزایش گام ها ارتباط عکس با احتمال مرگ و میر دارد و از این رو، لازم است که ورزش یک زمینه ساز مهم افزایش طول عمر تلقی شود. 




نوع مطلب : متفرقه، 
برچسب ها : قدم زدن، پیاده روی،
لینک های مرتبط : سایت تحلیلی خبری عصر ایران،